yoldaş27

2/5/2008

yol aydınlık

Yol Aydınlık Dağlar kol kola halay çeker adana yolunda. Ahmet arif okuyorum; Yurdum benim,şah damarım. Ağlamak yakışmaz bize. Dört yanımız puşt zulası. Hain pusular. Kahrolasın yurdum; kahrolasın Seni sevdim fena sevdim Kirpikleri ıslak gri dedim, Çünkü ölümdü esas rengi. Yol boyunca ışıklar üzerime üzerime geldi. Işığa değildi öfkem; Yalana,yapaylığa,karanlığa Mersin yolundayım. Çığlığımla karanlığı boğarken Yol boyunca bir tek kelime söylemedim. Denize yakındım. Bizim deniz. Sevecen bakışlım,mavi yüreklim. Geleceğim yanına, Ankara'ya Beni kuşlar götürür, Kollarım vurulu. Dağın polat yüreğine işleyerek Şimseğin mavi usturasını. Güneşi içenlerin Türküsü'nü söylüyor ustam Moskova'da Lenin kürsüde,Stalin kızıl ordunun atılgan yüreğinde. Ve yüreğinde Che olmalı her umudum. Ahmed Arif okuyorum. Anadolu'mun bağrı yanık Köylerinde bir tutam papatya Veriyorum kürt kızına, Yaramı saklar gibi.

Kazım Demir

Kategori: (edebiyat) :: Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!